در این کتاب، گزیده ای از شعرهای چایچی از سال 1366 که او به طور جدی سرودن شعر را آغاز کرد تا سال 1390 آمده است. کتاب حاضر شامل گزیده ای از شعرهای سروده شده در مجموعه های قبلی چایچی شامل «بی چتر، بی چراغ»، «روزی به خواب می رویم»، «بر این تپه کوچک از صدای هیچ پرنده ای خبری…

کتاب پس مسافر کشتی شدیم، منظومه ای عارفانه و فلسفی است که اندیشه ها و تشویش افکار رضا چایچی را نسبت به دنیای اطرافش ارائه می دهد. کشتی در این منظومه نمادی از جهان است و مسافرانش از سده های گذشته و زمان حال در یک سفر بی منتها با هم همراه شده اند و گفت وگو می کنند.