برایت از «عشق» می‌خوانم، برایت از دلی می‌خوانم که رفته و قلبی که در خود مهمانی ارزشمند چون «تو» دارد. برایت از «عشق» می‌خوانم، از عشقی که آمده، مانده و تا ابد خواهد ماند. تو ‌ای صاحب قلب کوچکم آرام بخواب که من شب را برایت آرام آرزو کردم. بخواب و بدان بذر عشقی که دیروز در دلم کاشته بودی…