بخشی از کتاب: رابطهٔ عجیب نویچ با واژگان در رمان اولش پیداست. تقریباً هیچ جا توصیف های معمول را به کار نمی برد و همه چیز را از زاویهٔ دید، صافیِ ادراک و لمس خودش می گذراند و برای ساختن جمله های اغلب طولانی اش از واژگان دست نخورده تر و غریب تر استفاده می کند. از نویسندگان تک افتاده…