در مجموعه شعر «شاعری یعنی جا دادن تو در کلمات» شاعر به واسطه برایند عین و ذهن شکل تازه‌ای از محتوا را می‌آفریند. در ساختار روایی زبان سبب انتقال معنا است و توصیف هنرمندانه‌ای از عشق و مهر دارد. از محیط پیرامون تصاویر عینی ارایه می‌دهد و با برآیند عین و ذهن مضمون‌پردازی می‌کند.

درباره‌ی کتاب : با همین دست به دستان تو عادت کردم این گناه است ولی جان تو عادت کردم جا برای تن گنجشک زیاد است ولی به درختان خیابان تو عادت کردم…