«میان‌رشتگی»، ساختار معرفتی نوینی است که از خصلت‌های زبانی و معرفتی خاص خویش برخوردار است و از روابط و مناسبات درونی میان عناصر و اجزای آن نظام شناختی، ساختار فکری، و قواعد اجتماعی گفتمان جدید دانش شکل گرفته است. به زبان دیگر، میان‌رشتگی برآیند پیچیدگی مسائل، چندوجهی بودن موضوعات، غیرخطی‌بودن روابط و مناسبات پیچیده میان پدیده‌ها و مسائلی است که…