
«برای میرشمسالدین ادیبسلطانی کار جزئی و پیش پا افتاده، معنا نداشت؛ او برای هر کاری ارزش قائل بود و برای آن وقت میگذاشت و با دقتی وسواسگونه آن را به انجام میرساند… چگونه کسی میتواند فرصت کند پزشک شود، تدریس کند، مطالعه کند، نقاشی کند، مترجم و نویسنده باشد، ویلون فرابگیرد … ریاضی و فلسفه و منطق بیاموزد و سختترین…
