راوی کتاب پیش رو یک زن است، زنی رنج کشیده که حتی به خاطر نمی آورد دوران کودکی اش را هم با آسودگی خیال و یا به عبارتی بهتر بی خیالی به سر کرده باشد؛ او اکنون مادر بچه ای اوتیستیک است که گاه برای فرزندش می نویسد و گاه از زنی به نام بلانش که هرچند هنوز زنده است…