بخشی از کتاب: سرش را بلند کرد و به عقب برد. آسمان پر از ستاره‌های ریز بود. تنش کوفته و خسته بود. انگار بار سنگینی را برداشته بود. به نبودنِ حریرا در خانه عادت نداشت. به هر طرف که نگاه می‌‌‌‌کرد اثری از او می‌دید؛ گلدان‌‌‌‌هایی که گوشه‌‌‌‌ی حیاط ردیف بودند، نازِیخی که لبه‌‌‌‌ی باغچه گذاشته بود و شاخ‌‌‌‌ و…