بخشی از کتاب: حال بگذار از سرزمین خوشی ها برایت بگویم از مردمی که برای نوشتن دستانی خسته دارند و نگاهی نزدیک تر از فردا امروز بگذار از صدای نی خُفته در نای بنوازم از صدای آب در برکه ای همین نزدیکی ها همیشه بگذار چشمانم که مشتاقانه و عاشقانه به دیدن دوست باز است برایت بنویسم.