بخشی از کتاب:

حال بگذار
از سرزمین خوشی ها برایت بگویم
از مردمی که برای نوشتن دستانی خسته دارند
و نگاهی نزدیک تر از فردا
امروز بگذار
از صدای نی خُفته در نای بنوازم
از صدای آب در برکه ای همین نزدیکی ها
همیشه بگذار
چشمانم که مشتاقانه و عاشقانه به دیدن دوست باز است
برایت بنویسم.