بارانی از بنفشه گرفت، آه! پشت بنفشه‌ها تو نبودی/ یا بودی و صدام نکردی، یا گریهٔ مرا نشنودی/ پشت بنفشه کلبه و مه بود، من خسته سمت کلبه دویدم/ یا کلبهٔ تو خواب مرا دید، یا در زدم، تو در نگشودی

کتابی که در آن غزل، نه فقط فرم که فلسفه‌ی زیستن است. غزل عهد جدید با زبانی شاعرانه، اندیشه‌محور و گاه عاشقانه، تلاش می‌کند غزل را از نو تعریف کند؛ نه در تقابل با سنت، بلکه در گفت‌وگو با آن. ویژگی‌های برجسته کتاب - بازتعریف غزل: میرزایی با حفظ موسیقی و وزن کلاسیک، مفاهیم مدرن و فلسفی را وارد ساختار…