کتاب حاضر، شامل یادداشت ها و مقالات مطبوعاتی زنده یاد «استادمحمد» از دهه 50 تا اوایل دهه 90 است. این یادداشت ها حوزه های مختلفی چون فرهنگ، هنر، ادبیات و گاهی سیاست را دربر می گیرد. در این یادداشت ها ما با چهره دیگر زنده یاد «استادمحمد» به عنوان یک روزنامه نگار یا فعال مطبوعاتی که تلاش می کند نسبت…

درمورد نمایشنامه آسید کاظم: از دوران باستان تا عصر معاصر بر فرهنگ نمایشی این مرز و بوم چه گذشته است؟ کین ایرج و سوگ سیاوش در مقام دو آیین باستانی چگونه چهار قرن بعد از هجرت به وسیله دیالمه از شهر بغداد سر درآوردند؟ چگونه از سخنوری حیات سخن در قهوه خانه ها به شاه وزیر بازی حکومت شلاق در…

کتاب حاضر دربردارندۀ چهار نمایش نامه با عناوین: سید دلبر، چلچراغ، سرمه و دیوان تئاترال می باشد، نگارش سه نمایشنامه نخست در سال 1380 صورت گرفته و نگارش نمایش نامه دیوان تئاترال که استاد محمد، شادمانه آن را دوست داشت در سال 1379 آغاز و در سال 1380 پایان یافته است.

مجموعه ی پیش رو دربردارنده ی نمایش نامه هایی با عناوین “سپنج رنج و شکنج” و “دقیانوس امپراتور شهر افسوس” از محمود استاد محمد، نمایش نامه نویس، کارگردان و بازیگر تئاتر است که توسط انتشارات چشمه به چاپ رسیده است.

محمود استاد محمد نمایشنامه نویس، کارگردان و بازیگر تئاتر ایرانی بود و کتاب حاضر دربردارندۀ دو نمایشنامه از ایشان می باشد. نمایشنامه تهرن در سال 86 براساس دغدغه ی همیشگی اش، یعنی حکومت مشروطه، و خاطراتش از زندگی در بندرعباس و نمایشنامه خونیان و خوزیان در سال 59 براساس واقعه آتش سوزی سینما رکس آبادان به نگارش در آمده است.

استادمحمد نمایش نامه نویس، کارگردان و بازیگر تئاتر بود که بابازی در نمایش شهر قصه به شهرت رسید. کتاب پیش رو دربردارندۀ دو نمایشنامه از او می باشد. از دیگر آثار او می توان نمایشنامه های آسید کاظم، خانه سالمندان، قصص القصر و … را نام برد.

استادمحمد نمایش نامه نویسی حرفه ای بود که فعالیت نمایشی خود را از دوران نوجوانی آغاز کرد، وی علاوه بر نمایشنامه نویسی به فعالیت های هنری دیگری از جمله فیلم نامه نویسی، بازیگری و کارگردانی مشغول بود. کافه مک ادم و آخرین بازی عناوین دو نمایشنامه از این هنرمند بی نظیر است که اولی در سال 1389 و دیگری به…

اگر نگاهی به تاریخچه ی ایران بیندازیم در می یابیم که تاریخ هم نظر لطفی به نمایش نامه و نمایش نامه نویسان نداشته است. بیاض نویس بودیم تقلید نویس شدیم و در لطف آمیزترین عنوان، مجلس نویس مان خواندند. از تقلید و تقلید نویسی تا دست یافتن به عنوان نمایش نامه نویسی حقارت ها به جان هموار کردیم تا توانستیم…