هر انسان زنده شعری ست که مرگ آن را می سُراید. برخی شعرها کوتاه و برخی بسیار بلند هستند وقتی که شعری به پایان برسد، کسی می میرد. گاهی مرگ به شعری می اندیشد اما هرگز آغازش نمی کند. عده ای هم هستند که آغاز شده اند ولی ناگاه نیمه کاره رها می شوند. بیچاره آن هایی که تا ابد…

این مجموعه شعر شامل ۳۹ غزل عاشقانه و اجتماعی است که «و آمدیم که غم جاودانه تر باشد»، «در انزوای خودم می کشم جهان را»، «من همانم که مرا باز ستانید از من»، «آغوش تو سنگری ست امن و آرام»، «غم تنهایی و غربت، غم بی همزبانی را»، «عاقبت این دردها را بی پدر خواهم گذاشت» و «نوشته اند به…