صدای قطرات باران که شتابان بر روی شیشه می­کوبید و با هیچ زحمتی از لای ترک قاب پنجره به داخل اتاقم می­آمد، مرا هر لحظه عصبی­تر و ناامیدتر می­کرد. روی زمین خیس و نمناک زیر زمین ایران نشستم و به قطرات ریز و درشتی که از آسمان فرود می­آمد، خیره شدم. دو زانویم را بغل گرفتم و دست­هایم را به…