...از وقتی خودم را شناختم نگاهم به او بود. در میان جمع، در خانواده و در تنهایی. کسی بود که مثل هیچ کس نبود. ارمغانی از آرامش بود. او که برای تمام چراهای تمام نشدنی ام همیشه پاسخی داشت... در طول این سال ها همواره احساس می کردم باید چیزی را روی کاغذ بیاورم. آنچه را که به مرور از…