داستان در مورد پیرمرد نجاری به اسم ژپتو است که بچه ای ندارد و تنهاست. او با درست کردن عروسکی چوبی به اسم پینوکیو باور میکند که کودکی دارد. فرشته ای مهربان وقتی متوجه ی آرزوی قلبی پیرمرد میشود با زنده کردن عروسک آرزوی پیرمرد را برآورده میکند. مدتی میگذرد، پدر ژپتو پینوکیو را مثل تمام کودکان به مدرسه میفرستد.…

پینوکیو فکر کرد که دیگر به انتهای خط رسیده است. او می‌خواست روی زمین بیفتد و تسلیم شود که ناگهان متوجه خانه‌های دور و کوچکی به سپیدی برف در میان انبوه درختان سبز شد. با خودش گفت: «اگر به‌اندازه‌ی کافی نفس داشته باشم و سریع بدوم خودم را به آن خانه می‌رسانم در آن صورت… .»