
آموس اوز میگوید:نوشتن مثل مجسمه سازی است.به مرور آن را میتراشی و بالاخره چیزی از آن در می آوری لحظات با ارزشی در نوشتن هست.به خصوص وقتی که نوشته رشد میکند.مثل بچه در شکم مادر شروع میکند به لگد زدن درست وقتی که شخصیت ها شروع میکنند به مقاومت در برابرم و با من میجنگند.این لگدها یعنی بچه زنده استاین…







