آنچه در جنبش زیست محیطی، شاید با تردید یا لکنت به نظر برسد، این است که به یقین نمی خواهیم ارباب و حاکم بر طبیعت شویم. اولا فهمیده ایم که این حاکمیت هیچ معنایی ندارد، مگر آنکه جامعه را به بردگی طرحی پوچ درآوریم که ساختارهای سلطه تجسم آن هستند. ثانیا رابطه ای دیگر با طبیعت و جهان می خواهیم…

در نگاه او، تاریخ از پیش ساخته نشده که جبرا به سوی خاصی پیش رود و کسی آن را کشف کند. جامعه را انسان ها می آفرینند و انسان نیز خود را از نو می آفریند، معنا و ارزش هایش را خود می آفریند، نابود می کند و در اوضاع خاصی بازسازی رخ می دهد. او نظریه پرداز «خودفرمانروایی» است.…