این جلد باریک که مدت‌ها قبل از سیل کتاب‌های خودیاری کم عمقی که امروز ما را فراگرفته نوشته شده است، یکی از بهترین کاوش‌های تنهایی است که تا به حال خوانده‌ام. بیشتر فلسفه تا روانشناسی — مراقبه ای در مورد وضعیت تنهایی — با لحنی شخصی نوشته شده است، لحنی که خواننده را به دایره ای گرم از درک دعوت می کند. در اینجا هیچ چیز مبتذلانه یا احساساتی ارزانی وجود ندارد، هیچ راه حل سریع سطحی یا قدم های ظاهرا معنوی برای دنبال کردن وجود ندارد. نوشته شده تا شما را وادار کند به همان اندازه که احساس می کنید عمیق فکر کنید، به تنهایی به وضوح نگاه کنید، و به شما امکان دهد که تنهایی دیگران را تشخیص دهید — که بی شباهت به تنهایی ما نیست، درست است؟