درباره کتاب:

داستایفسکی انگار چیزی یادش آمده باشد گفت: «نمایش در سه پرده داستان چند مسافر که با هم به پترو آباد می آیند. خودشان را رند و حقه باز و معرکه بگیر می دانند بددهنی و پشت هم اندازی پیشه می کنند. اما کیست که نفهمد چه آدم های ساده دل و رقيق القلبی هستند. آنها در قیاس با اشرار حقیقی درنده خویان در جلد آدمی یا بدسگالی های این حیات طبیعی فرشتگان زمینی اند. در مسیر ماجراهایی که از سرشان می گذرد خوی و خصالشان رو می شود. می روند و می آیند می برند و می بازند نقشه می کشند دزدی می کنند گیر اشرار قاچاقچی می افتند و فرار می کنند تا این که می رسند به پرده ی آخر به این جا که رسید چرخی زد و کف دست هایش را چند بار تند و تند به هم زد بیا و تماشا کن قرار مقرر آن شاعر با افادت سالار ذی ،کفایت خانم به ز جودت و همراز پر مناعت و آن رفیق شفیق آس و پاس و غریق، از زمان بریده و زمین خورده ی طریق درویش با مروت داوچی دور از دنائت و یادی کنیم هم از مرشد مردان راوی شکرشکن و یاور تهی دستان قصه گوی بدان و خوبان جهان بیا و تماشا کن که قهرمانان و زیبارویان داستان ما رهسپارند به قمارخانه ای پشت انبار نفت به رسم رفاقت اما قماربازی و رفاقت مگر می شود طریق جمع اضداد رفت؟ پس بیا و تماشا کن.