پیشوا کاکایی در این دفتر، یک جوینده است. مسافری‌ست سوار بر اتومبیلی بدون ترمز. مسافری که هیچ‌گاه از سفر باز نمی‌ایستد. این شاعر، می‌خواهد تمام جوانب هستی به‌ویژه زندگی را طی کند، زیرورو کند و نابود کند و از نو بسازد. او زیبایی‌‌ها، زشتی‌‌ها، دردها و رنج‌ها‌ و تلخی‌ها و شیرینی‌ها را با زبان یا اصوات، رنگ‌ها و ماتریالی که مختص به خود است، نمایش می‌‌دهد. همچنین سعی می‌کند شکست‌ها‌ و خرابه‌های درونش را با آجرهای ویژه‌ی خود، و با واژگان و کلمات نو و تازه، جبران، درمان و بنا می‌کند و…