دنیا با این همه بزرگی چه کوچیکه جایی که حتی یک نفر نیست که تو رو درک کنه…بفهمه و تایید کنه… توقلب ها پر از خودخواهیه… همه به فکر خودشونن…برات تصمیم می گیرن… تعیین تکلیف می کنن و مجبورت می کنن که تن به عقایدشون بدی و اسمش رو هم می زارن دلسوزی… احساس بیهودگی می کنم…دنبال یک راه گریزم از این همه تکرار.