فرمالیسم یک نوع روش نگاه کردن به ادبیات است و ادبیات هم راهی برای شناخت زندگی به حساب می آید . این روش وقتی وارد متن زندگی می شود به انسان یادآوری می کند که از کنار هیچ رخدادی ، حتی کوچک و به ظاهر بی اهمیت بی توجه نگذرد و وقتی وارد ادبیات می شود به خواننده می گوید که عذاب وجدان راسکولنیکف ( قهرمان داستان جنایت و مکافات داستایوفسکی ) به همان اندازه مهم است که دکمه پالتوی رنگ و رو رفته اش. هر شعر در حقیقت تصویری از زندگی است و همان قدر که روابط درون این زندگی پیچیده و در هم تنیده است ساختارهای درون شعر نیز سر در گوش هم پچ پچ می کنند . در شعرهای ماندگار ، این ساختارها مانند راههای یک لابیرنت به هم می پیوندند و ذهن خواننده گاهی جایی میان این راه ها جا می ماند . کتاب « آیین صورتگری » تلاشی است برای شناساندن تعریف و تاریخچه مفهومی ادبی به نام نقد ادبی فرمالیستی و به کار بردن آن در ادبیات معاصر ایران . در این کتاب به این فرضیه نادرست غربی ها که نقد فرمالیستی را محصول ادبیات غرب و بویژه حلقه چند متفکر دانشگاهی آمریکایی می داند با نگاه انتقادی پرداخته می شود .