شش داستان اترک هرچند به ظاهر جدای از هم هستند اما می‌توان آن‌ها را در جایی مرتبط و حتی پیوسته دانست. در همهٔ‌ آن‌ها شخصیتی به نام شاهین اترک به عنوان روایت‌کننده، روایت‌شونده، یا شاهد و ناظر داستان حضوری کم یا زیاد دارد. سه داستان در مشهد می‌گذرند البته نه آن مشهد کلیشه‌ای و مرسوم در رسانه‌ها به اعتبار شهری مذهبی و سه داستان دیگر یکی در بلوچستان ایران، یکی در تهران، و یکی در ناکجاآبادی در شمال ایران. البته در لابلای این داستان‌ها به صورت ذهنی و عینی به زمان‌ها و مکان‌هایی در خوزستان و ترکمنستان، دههٔ پنجاه یا دههٔ اول قرن چهارده خورشیدی هم نقبی زده شده است.داستان‌های اترک به تکه‌هایی از وقایع تاریخ معاصر ایران در بستر اتفاقاتی که برای خانواده یا خانواده‌هایی افتاده است، سایه‌وار اشاره می‌کند. اترک می کوشد تا آنچه را که بر ما رفته و آنچه را که بر ما می‌رود، روایت کنند.