یونگ در لابه‌لای سطور کتاب انسان و سمبولهایش به خواننده هشدار می‌دهد که انسان عصر حاضر برای شناخت و رستگاری خود ناگزیر است به قطب خود یعنی روان خود توجه کند، روانی که زبانی ویژه ی خود را دارد و از منطق عقل و زبان علم جداست. انسان باید چونان یک باستان شناس اندرون لایه های وجود را کنار هم نهد تا رمز نمادها و تصاویر روح و روان خود را از نو کشف کند. این کتاب بخش جدا شده ی به سوی شناخت ناخودآگاه از کتاب کامل انسان و سمبل هایش است.