محمد محمد علی در باور‌های خیس یک مرده، همچون گذشته،‌ ضمن روایت داستانی جذاب، مخاطب را به کاوش در معنای نهفته در فراسوی کلمات، فرا می‌خواند.

بخشی از متن کتاب:

«دیشب مانا کیف را از دستم گرفت. خواست کمکم کند لباس درآورم که نگذاشتم. مطمئن نبودم باز نبودن بند کفشم بخشی از رویا نباشد. چون آونگی در میان آشفتگی، واقعیت، آرامش و رویا، انسان‌ها در آمدن و رفتنند؛ مسخ می‌شوند، هزار پاره می‌شوند، بیگانه می‌شوند.»