کتابی که در پیش رو دارید چشم انداز گذشته و حال نقد فیلم در سینمای ایران است. چشم انداز پرفراز و نشیب و متنوعی که بررسی و مرورش علاوه بر اینکه ما را به درک نسبتا دقیقی از وضعیت نقد فیلم در ایران می رساند، شناخت مان از منتقدانی که در نوشتن نقدهای پرشمار چند دهه ی گذشته ی سهمی تعیین کننده داشته اند بالا می برد؛ منتقدانی که بدون توجه به ایده ها و نظرات آنها درباره ی تعریف نقدنویسی، ضرورت های آن و ویژگی ها و آسیب هایش، نمی شود به قضاوت درستی از مفهوم و کارکرد نقد فیلم در ایران رسید. نقدنویسی در سال های اخیر با اتهام های زیادی مواجه بوده است. از یک طرف به دلیل رشد رسانه های چاپی و مجازی حجم نقدهایی که در مورد فیلم ها نوشته می شود افزایش یافته و از طرف دیگر سوال ها و تردید هایی در مورد میزان تأثیرگذاری و کارایی آن مطرح شده است. حضور منتقدان در برنامه های تلویزیونی پرمخاطب و اظهار نظر های چالش برانگیزشان درباره ی فیلم ها و فیلمسازان هم باعث شده توجه فزاینده ای به نقدنویسی از سوی سینمادوستان شکل بگیرد؛ توجهی که حالا دیگر محدود به خوانندگان مجلات و روزنامه ها نیست و شامل بینندگان برنامه های تلویزیونی و کاربران سایت های اینترنتی هم می شود. در دورانی به سر می بریم که به لطف سهولت استفاده از شبکه های اجتماعی و دسترسی آسان به همه ی فیلم های سینمایی دیگر منتقد صرفا آدمی نیست که از موقعیتی محدود برای تماشای یک فیلم سینمایی استفاده می کند و از امکان انتشار آن در رسانه ای پرمخاطب یا کم مخاطب بهره می برد.