اشعار سپیدی که گاه در تمنای معشوق فریاد برآورده اند، گاه از گلوله و مرگ ردپایی برجای گذاشته اند و گاه رفتن و انتظار را به نظاره نشسته اند. سروده هایی برخاسته از جان که جان را نوازش می دهند.