در طول یکصد سال گذشته، والدین و معلمین نگاه جدی تری به دوره بلوغ و کودکی پیدا کرده اند. آن ها کوشیده اند تا به جای قراردادن اجباری کودک در یک قالب آموزشی انعطاف ناپذیر، آموزش ها را برمبنای نیاز کودک فراهم آورند. در این راه دو عامل نقش نیرو محرکه را ایفا می کنند: اول رشد علم روانشناسی و در مرحله بعد مشکلات و مسائل مشاهده شده در زندگی جوانان. علم روانشناسی پیشنهاد می دهد که با آگاهی از راه هایی که کودکان از طریق آن پیشرفت کرده و رشد می کنند، مراحلی که آن ها در زندگی پشت سر می گذارنند، و از دیدگاه انتظاراتی که بزرگسالان از نوزاد دوماهه یا بچه دو ساله دارند می توان به دستاورد های مهمی رسید و…