ترجمه حاضر که از زبان آلمانی به فارسی برگردانده شده گرازشی است از زندگی بهاء ولد (پدر مولوی) و بررسی و نقد نوشته های دیگران در این خصوص، نیز شرح و تحلیل اندیشه های وی. گفتنی است “سلطان العلماء بن حسین بن خطیبی”، (وفات: 628 ه.ق) از جمله خلفای شیخ نجم الدین کبری بود، و چون از مردم بلخ آزار دید مجبور به مهاجرت گردید و با پسر خود جلال الدین مولوی از راه بغداد قصد سفر حج کرد. بعد از عبور از نیشابور و ملاقات عطار، از بغداد گذشته به زیارت حج نایل آمد و از آنجا به ملاطه رسید و چهار سال در آن جا اقامت کرد و سپس به لارنده _ از مراکز حکومت سلجوقیان در آسیای صغیر _ رفت و هفت سال آنجا مقیم شد. آن گاه به دعوت سلطان علاءالدین کیقباد به قونیه _ مقر حکومت او _ رفت و به نشر فضایل و معارف پرداخت”.