از متن کتاب:
حالا وقتش بود!
باید “بی‌گدار” به تنور داغ عشقش می‌زد و نان دلدادگی‌اش را می‌چسباند.
تلفنش را از روی میز برداشت و شماره‌ی او را گرفت…