فدریکو فینکل اشتاین، تاریخ نگار سرشناس فاشیسم، در کتاب تاریخ مختصر دروغ‌ های فاشیستی به تحلیل این مسئله می پردازد که چرا فاشیستها دروغ های ساده و اغلب نفرت بار را به جای حقیقت می نشانند و چرا بسیاری از طرفداران فاشیسم این دروغ ها را باور می کنند. او نشان میدهد که گرچه رد پای دروغ را در اغلب سنت های سیاسی می توان یافت، دروغ گویی خصیصه ی اصلی فاشیسم است و به پشتوانه ی این دروغ هاست که خشونت های دهشتناک امکان بروز می باید در قرن بیستم، طرفداران این ایدئولوژی دروغ های فاشیستی را حقایقی تجسدیافته در رهبران خود قلمداد می کردند. رهبران فاشیست، از هیتلر تا موسولینی این دروغ ها را هم بنیانی برای حکومت شان بر مردم و هم بنیانی برای خلق جهانی جدید قرار دادند؛ جهانی که در آن هم دشمنان از پای درآمده اند و هم دموکراسی، این دبدعت زشت، ویران شده است.

فاشیسم اما پدیده ای تاریخی نیست که زمانی رخ داده و به پایان رسیده، بلکه در روزگار ما نیز طنینی دوباره یافته است. تاریخ فاشیسم و دروغ های فاشیستی در اشکالی جدید هم چنان ادامه دارد و با جعل دروغ ها به نفرت از «دیگری» و دموکراسی مردمی دامن زده می شود.