جاناتان هریس در این کتاب به بیان تاریخ هنر مدرن یا تاریخ هنرهای جدید نپرداخته، بلکه بیشتر سعی داشته تا از طریق رویکرد جامعه شناختی، نگاهی نو به تاریخ هنر یا سرگذشت رشته تاریخ هنر داشته باشد.کتاب هفت فصل دارد که عناوین آنها به ترتیب عبارتند از: «تاریخ هنر رادیکال – بازگشت به آینده خود؟ «، «مدرنیته ی سرمایه داری ، دولت ملت و بازنمایی بصری» ، «فمینیسم ، هنر و تاریخ هنر» ، «فاعل ، هویت و ایدئولوژی بصری» ، «ساختار و معنا در هنر و جامعه «، «جست وجو از پس قطعیت ها» و «جنسیت های بازنمایی شده».کتاب با اجازه ناشر اصلی و اطلاع نویسنده آن منتشر شده است. هریس بر ترجمه فارسی کتاب خود، مقدمه ای نوشته که بخشی از آن چنین است: «کتاب «تاریخ هنر نو» اندکی پس از انتشار در سال 2001، به زبان های چینی و کره ای ترجمه و منتشر شد. توافقی نیز برای انتشار نسخه ترکی آن حاصل آمد و اکنون ترجمه فارسی آن آماده انتشار می شود. باید بگویم این کتاب را به صورت روایتی تصور کرده بودم از سابقه رادیکالیسم در رشته ای دانشگاهی و زمانه هم پیوندی سیاست های رادیکال (مارکسیستی ، فمینیستی ، ضداستعماری ، در فاصله دهه های 60 تا 90) که آشکارا به پایان رسیده بود ؛ اما با این قصد دست به نوشتن زدم که امید به تحول اجتماعی بنیادین را که نویسنده گان موردبحث من به نمایش می گذاشتند در جوان ترها برانگیزم و آنان را به بحث ها و ابزار تحلیلی مجهز سازم تا بتوانند در جامعه های ما که به شتاب دگرگون می شوند به درکی روشن از فرهنگ و هنر دست یابند.»