آکوتاگاوا اول مارس سال ۱۸۹۲ به دنیا آمد و در ۲۴ ژانویه سال ۱۹۲۷ در سن ۳۵ سالگی از دنیا رفت. او در دوره ی کوتاه زندگی اش تجربیات متفاوتی داشت، با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کرد و آن ها را در آثارش هم منعکس کرد. او یکی از مطرح ترین نویسندگان کشورش است و علاوه بر این که لقب «پدر داستان کوتاه نویسی ژاپن» را به وی اختصاص داده اند سال هاست که جایزه ای ادبی به نام جایزه ی آکوتاگاوا به یاد او در ژاپن برگزار می شود.. هفت داستان کوتاه با نام‎های: تار عنکبوت، هنر جادوگری، توتز-چان، گاری، نارنگی، عروسک‎ها و برفی. با این مقدمه خواننده نباید از روبه‎رو شدن با داستان هایی متفاوت که از فضایی سنگین و فراواقعگرا و البته برخوردار از نمادها و نشانه‎های گوناگون متعجب شود. داستان های کتاب حاضر در فضاهایی تیره وتار می‎گذرد عدم قطعیت و اضطراب وجودی شخصیت‎ها یکی از ویژگی‎های اصلی این آثار است.زبان رینوسوکه آکوتاگاوا همچون دیگر آثارش در این کتاب نیز فارغ از پیچیدگی‎ست، او داستان‎هایش را به دوراز بازی‎های زبانی نوشته است، اما این به معنای سادگی فهم این داستان ها نیست، چراکه دشواری این داستان ها حاصل مضمون نامتعارف آن هاست که گاه به آثار سورئالیستی پهلو می‎زنند و سرشار از سمبل ها و نمادهایی هستند که برای فهم آن ها باید رمزگشایی شده و به کارکردشان در این موقعیت خاص پی برد. برای نمونه داستان اول شرح کمک بودا به مردی جنایتکار در جهنم است، آن هم به کمک تار عنکبوتی که برای بیرون کشیدنش از قعر جهنم به طرف او انداخته شده و داستان هنر جادوگری، شرح رویارویی راوی با استادی جادوگر که شرط آموزش او را گذر از امیال و خواسته‎های خود می‎داند و…. ازاین جهت گاه لازم است برای فهم لایه‎های زیرین این داستان ها چندین باره خوانده شوند.