مسئله رنج است. انسان از همان هنگام که پای بر زمین گذاشته دچار رنجش و مصیبت شده است. از همان لحظه که نطفه اش بسته می شود، به سختی های زیستن مبتلا می شود.چه در کودکی پروانه وار هلدرلین و چه هنگام جوانی آنا،که بر قله زیبایی و سلامت ایستاده است. تا پیری همراه ژنرال کوتوزف بزرگ می ماند و با مرگ بیش از هر دوره ای خود را می نمایاند.مرگ رنج زیستن را بیش از هر زمانی متجلی میکند.مرگ معنای زیستن را مبهم می کند.آن هنگام که بشر در طول تاریخ زیستنش پای به مرحله تمدن می گذارد،رنج فزونی می گیرد،پیش می آید،هر چه بیشتر انسان متمدن را در می نوردد.آلوده ترش می کند،به صلیب میکشدش،زخم بر تنش فرو می آورد و خونش را به آسمان می پاشد.انسان گرفتار مصائب عصر جدید که مبهوت آن است می شودو محکوم به تحمل رنجی که ورتر گوته دچارش شد.