این بار کج لبخند میزنه و من بی شک دوست دارم که این لحظه رو توی گینس ثبت کنم و تا ابد تاریخ امروز به یادم بمونه. ‏
امروز چقدر غروب قشنگ تر و این بزرگراه چقدر جذاب تره … اصلا آسفالت کف این خیابون به دل میشینه و چقدر بوق ‏ماشینای در حال گذر از کنارمون شبیه بهترین قطعه ی یه سمفونی عاشقانه س!!! ‏
معلوم نیست عاشق شدم یا ابله ؟؟؟
‏ – به نظر منم قطعا اندازه ی دو برابره قدت از زبونت زیر زمین مدفون شده! ‏
نخودی می خندم : نه … فقط عاشق شدم … آبرویی بالا میندازه و خودش رو به نشنیدن میزنه. ‏
‏- چی ؟! مطمئنم که شنیده و خودش رو به نشنیدن میزنه…