«ایران در تولید صنعتی و فناورانه با جایگاه مطلوب و شایسته اش فاصله دارد. این ناتوانی در زمینه ی توسعه ی صنعتی یا توسعه ی تولید کالاها و محصولات صنعتی و فناورانه در ظاهر یک معضل اقتصادی است. صنعت نفت، که یکی از مزیت های نسبی ما برای توسعه ی علمی و صنعتی بود، به مبنایی برای توسعه ی کشور تبدیل نشد. هم اکنون نیز برای ورود به عصر فناوری های نو برنامه ای مشخص، همگرایی و عزم لازم وجود ندارد. با این حال، باید خوشبینانه به دنبال بررسی عوامل و علل ناکامی و ارزیابی شرایط امکان توسعه ی صنعتی برآمد…»«مجموعه ی حاضر حاصل تأملات و تتبعات نگارنده به منظور فراهم کردن مقدمات مفهومی و نظری برای تحلیل فرهنگی صنعت است … بنا به تناسب و در بسیاری موارد این تاملات مفهومی و نظری در پیوند با شرایط ایران و تحلیل مسائل و پدیده های موجود صورت می گیرد و بنابراین در عین حال جنبه های نظری، تحلیلی و تجربی دارد.»