از متن کتاب:

اشکهام همینطوری روی گونه‌ام می‌ریخت قلبم با مشت‌های تندی که به سینه‌ام می‌زد ندامتم می‌کرد. قلبی که بهم هشدار داده بود ممکنه دیر بشه. ممکنه پشیمون بشم. حالا من موندم و یه غرور سالم و یه دنیا غم و حسرت…
گریه‌ام بی‌اختیارتر از همیشه صورتم رو نوازش کرد. دو تا نامه رو گذاشتم توی پاکت و به دریا سپردم و شروع کردم کنار ساحل قدم زدن… جعبه رو باز کردم. داخلش یه گردنبند بود. مثل همونی که به ترنم داده بودم. گردنبند رو که دیدم ترنمی از امید تو دلم پیچید همونطور که قدم می زدم بازش کردم توش با خط نسبتا ریزی نوشته بود…