در بررسی و تحقیق این آیه شریفه به مقدمه ای اشاره می گردد، و آن این که: لفظ نور، آن گونه که پوشیدگان و محجوبین از حقایق، از دانشمندان علم لغت و زبان، و یاران دانش کلام فهمیده اند، برای اعراضی که اجسام بدان برپا و قائم اند وضع نشده، و آن همان چیزی است که می دانند، در دو لحظه و آن مداوم و بقا نداشته، و از پدیده های ناتمام و ناقص است.