توما از هیچ چیز نمی‌ترسد. از وقتی که به دنیا آمد این‌طور بود. او از تاریک موقع خواب نمی‌ترسید ، همین‌طور از هیولاهای زیر تخت اتاقش یا زا هیچ‌کدام از پرستارهایش یا حتی سگ بولداگ همسایه‌شان. به نظر او بچه‌های مهد کودک وحشی و خشن نبودند و معلم مهد کودک هم زشت و بداخلاق نبود. پدر و مادر توما کم‌کم نگران او شده‌بودند آخر او شبیه بقیه همسن و سال‌های خودش نبود. همه برای ترساندن توما به آنها توصیه‌هایی می‌کردند. بالاخره مامام و بابا تصمیم گرفتند تا توما را پیش دکتر ببرند…