“جامعه شناسی کاریزمای ملی” کتابی است به قلم “مجید فولادیان” که طی آن “فروپاشی ساختارهای اجتماعی و ظهور کاریزما” را تجزیه و تحلیل می کند. “مجید فولادیان” که در کسوت استادیاری دانشگاه مشغول به کار است، در این کتاب پدیدار شدن کاریزمای ملی را با مقایسه ی دو انقلاب اجتماعی یعنی انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی سال 57 مورد بررسی قرار می دهد. کاریزما به جهت ابهام یا حتی اغنایی که در فضای مفهومی اش وجود دارد از آن دسته مفاهیم جامعه شناختی است که می تواند با دیگر مفهوم های مشابه در آمیخته شود و در سطوح و زمینه های متعدد مورد استفاده قرار بگیرد. “مجید فولادیان” در “جامعه شناسی کاریزمای ملی”، پروسه های شکل گیری آن را در کنار تعریف و تفسیرهایی که از کاریزما وجود دارد به تصویر می کشد و نشان می دهد که این خصیصه یا مفهوم چطور ایجاد شده و مردم را جذب یک رهبر کاریزماتیک می کند.در این راستا، نویسنده به یکی از مصداق های کاریزما که نوع سیاسی-ملی آن است، در کنار شرایط و علت های پدیدار شدنش می پردازد. او اعتقاد دارد که ماهیت کاریزما، با نهادها و سازمان هایی که خط و مشی دیوان سالاری دارند و همچنین با نهادهای اقتصادی هیچ نسبتی ندارد؛ بلکه در مقابل، می توان گفت کاریزما، خصیصه ای است که فداکاری و ایثار، عملکردی خلاف سنت های معمول و بی توجهی به عقلانیت های مالوف جهان را می طلبد. این اثر که به عنوان رساله ی دکترای “مجید فولادیان” ارائه شده است، با تاکید بر نقش برجسته تر برخی از روشنفکران و علمای دین، در انقلاب های مشروطه و اسلامی، کاریزمای ملی را در دوران قاجار و متعاقب آن پهلوی و انقلاب اسلامی بررسی می کند.