توسعه یافتگی که نیل به آن غبطه توسعه نیافته ها و بهره مندی از آن فرصت توسعه یافته هاست، تلاش های همه جانبه ای را از ناحیه توسعه نیافته ها رقم زده است، به این امید که آن مقصود آرمانی حاصل شود و آن غبطه تاریخی به فرصت بهره مندی آراسته گردد. جاذبه های توسعه یافتگی عمده جوامع توسعه نیافته را تحت الشعاع برخوردارهای خواستنی خود، به انفعالی عمیق کشانده و منویات توسعه جدی آنها را به توهمات ضرورت «مثل توسعه یافته ها شدن» استحاله کرده است؛ به نحوی که «جدال با توسعه نیافتگی» را هم در کنار تلاش برای توسعه یافتگی موضوعیت بخشیده است. «جدال با توسعه نیافتگی» که مجموعه مصاحبه های نشریات و مطبوعات کشور با این معلم توسعه در فاصله سالهای 1391ـ1387 می باشد، بر آن است تا با توسعه نیافتگی ذهنی و عینی، جدالی خستگی ناپذیر را سامانی منطقی دهد، باشد تا در افق حسرت های به پایان رسیده، جوامع توسعه نیافته به حیرت و انفعال گرفتار شده را در آرامش و بی نیازی ناشی از ترویج و گسترش و حاکمیت عدالت، به توسعه ای رهایی بخش هدایت کند؛ جریانی که در آن استعمار، استضعاف و استحمار به موزه های تاریخ بردگی بشر سپرده شده است.