“جستارهایی درباره ی هایدگر، دریدا و دیگران” کتابی است به قلم یکی از اندیشمندان برجسته ی معاصر، “ریچارد رورتی” که اندیشه ی فیلسوفان مطرح شده در کتاب را مورد بررسی قرار می دهد. نخستین جلد این اثر که مجموعه ای از مقالات را تحت عنوان “عینیت، نسبی گرایی، و حقیقت” دربردارد، اندیشه ی فلاسفه ای را بررسی می کند که در زمره ی فلاسفه ی تحلیلی هستند اما کتاب پیش رو با عنوان “جستارهایی درباره ی هایدگر، دریدا و دیگران”، آثار فلاسفه ی قاره ای را تجزیه و تحلیل می نماید. آنچه “ریچارد رورتی” در این اثر نیز همچون باقی آثارش تلاش کرده نشان دهد، ارائه ی تفسیر دوباره ای از تفکر فلاسفه ی بزرگ، جهت گنجاندن این اندیشه در چهارچوب تفکر پراگماتیستی می باشد. او تلاش می کند تا به وسیله ی فرآیندی که خود آن را “زمینه مندسازی مجدد” می خواند، خلاقیت متفکران معاصر را به جهت تقویت نهاد های مدرن به کار گیرد. کتاب به سه بخش اساسی تقسیم شده که بخش اول آن به “هایدگر”، بخش دوم به “دریدا” و بخش سوم به باقی فلاسفه و اندیشمندان اختصاص پیدا کرده است.در بخش نخست، اندیشه ی “هایدگر”، “ویتگنشتاین”، “کوندرا” و “دیکنز” بررسی شده و فلسفه به مثابه ی علم، استعاره و سیاست زیر ذره بین قرار گرفته است. در بخش دوم خواننده با این سوال مواجه می شود که آیا “دریدا” یک فیلسوف استعلایی است و مفاهیم و واساختن و دور زدن به چه معناست. در بخش سوم نیز اندیشه ی متفکرانی چون “فروید”، “لیوتار”، “هابرماس”، “کاستوریادیس” و “فوکو” بررسی می شود و با این بخش، کتاب “جستارهایی درباره ی هایدگر، دریدا و دیگران” از “ریچارد رورتی” به اتمام می رسد.