بی‌شک محبوبیت واژۀ «حکمرانی» تا حد زیادی مدیون تناسب آن با تغییرات جهانی است. در جامعۀ مدنی حکومت به میزانی درخور توجه به سازمان‌ها وابسته است و به‌واسطۀ پیوندهای بین‌المللی محدودتر شده است. از یک سو، بخش عمومی در بسیاری از حکومت‌ها از سلسله‌مراتب بوروکراتیک به‌سمت بازارها و شبکه‌ها حرکت کرده است. از سوی دیگر، فعالیت حکومت‌ها به‌صورت روزافزون در تنظیمات فراملی و بین‌المللی تنیده شده است، امری که ناشی از بین‌المللی شدن تعاملات صنعتی و مالی، ظهور بلوک‌های منطقه‌ای و افزایش نگرانی‌ها دربارۀ مسائل جهانی، مانند تروریسم و محیط‌زیست، است. حکمرانی به‌معنای استفاده از روش‌های رسمی و غیررسمی توسط دولت‌ها برای پاسخ به نظم درحال تغییر جهانی است. مقولات مرتبط با حکمرانی در فضایی پدیدار شده‌اند که حکومت به‌طور روزافزون به موضوعی پیچیده تبدیل شده است، پیچیدگی‌ای که مرهون وابستگی به ذی‌نفعان مختلف با پیوندهایی رسمی و غیررسمی به یکدیگر است.