«سمپوزیوم» انجمن نوشیدن دسته‌جمعیِ شبانه‌ای بوده است که همواره در میان یونانی‌زبانی‌های باستان، حتی پیش از سقراط و افلاطون، رواج داشته است. در این انجمن، که در خانۀ مردانِ اشرافیِ خانواده‌دار در اتاق زیر شیروانی برگزار می‌شده است، مردان اشرافی و اشراف‌زادگان مذکر نوجوان، که کم‌وبیش خویشاوند یکدیگر بودند، پس از شام تا سپیده‌دم، بر تخت‌های بالش‌‌دار لم می‌دادند و معاشرت می‌کردند و در وصف مردی و مردانگی و … می‌گفتند و می‌نواختند و می‌خواندند و می‌رقصیدند و گاهی گفت‌وگوهای نه‌چندان بلندی می‌کردند، گاهی مشورت‌های گوناگون می‌کردند، گاهی خودنمایی و لاف‌زنی می‌کردند و … .

سمپوزیومی که سقراط در آن شرکت داشته، به احتمال فراوان، در حدود 416 پ.م. برگزار شده است (البته اگر به‌راستی برگزار شده باشد و ساخته‌وپرداختۀ افلاطون نباشد). افلاطون در آن زمان 13ساله بوده است و سقراط 53ساله. سال‌ها می‌گذرد و افلاطون به دوران میان‌سالی می‌رسد. سمپوزیوم دستاورد دوران میان‌سالی افلاطون است. او در این شاهکار خویش گویی می‌خواهد دست گرم عشق را در دست سرد فلسفه بگذارد و نشان دهد که این دو، برخلاف آنچه می‌نماید، از اساس دو تا نیستند.