در روشهای متداول القای خلسه، معمولا یا همیشه مضمون اندازه گیری ظرفیت هیپنوتیزم پذیری سوژه یا بیمار نادیده گرفته شده و همانگونه که در صفحۀ 110 کتاب خلسه و درمان آمده و خوانندگان این منابع مکررا به تکنیکهای به اصطلاح [ عمیق تر کردن خلسه ] ارجاع می شوند ( اریکسون 1967 ) با این تصور که تمام افراد جامعه هیپنوتیزم پذیر هستند .براساس تجربیات اشپیگل ها این روشهای عمیق تر کردن ارزش اندکی دارند ، بنابر این نیازی به انجام آنها نیست .