هدف ما قرار گرفتن در شرایط افق وحی و مخاطبان آن روز و زمانه قرآن است. – روش ما در این خوانش متن پدیدار شناسانه است. این به آن معناست تا آنجا که می توانیم پیش فهم های متداول امروزه تفسیر قرآن را -که در خلال قرن ها به واسطه مفسرین شکل گرفته- به کنار زنیم و سعی کنیم تا حدی که ممکن است به فضا و اتمسفر شکل گیری متن، آن گونه که در تجربه نخست فهم مخاطبان شکل یافته، نزدیک شویم. تعلیق و در انتظار نهادن اندیشه های پیشین و متداول از قرآن، کاری بسیار سخت، و شاید بتوان گفت ناممکن است.