این کتاب حاوی تفاسیری است هرمنوتیکی از کتاب “هبوط در کویر” اثر “علی شریعتی” که در شش فصل، تدوین یافته است: “دغدغه‌های کلامی و دلهره‌های وجودی”، “انسان، بودن یا شدن”، “قصه‌ی دینی و زبان دینی”، “زندگی، دیالکتیک معنی‌یابی و معنایی”، “توسعه‌ی مفهومی نام خداوند”، “و “تجربه‌ی کشف خود هم‌چون یک تجربه‌ی دینی”. نویسنده با تفسیر متن اصلی، خود متنی دیگر می‌آفریند و به توصیف محتوای متن “هبوط در کویر” می‌پردازد. وی برای مثال می‌گوید: “درد بودن”، درک فرتوتی و ویرانگی زمین است، چرا که او خوب می‌داند “اضطراب‌ها همه، زاده‌ی انتظارهاست”ّ و هیچ “گردو” ای [“در انتظار گودو” نمایش‌نامه‌ای فلسفی، اثر ساموئل بکت است] در راه نیست! جاده‌ها همه خلوت، راه‌ها همه برچیده، هستی گردویی پوکّ پس کشیدن بار و “درد بودن” و آری گفتن به زندگی، چرا؟ شرکت در مسابقه‌ای که برنده‌ای ندارد و همه بازنده‌اند!؟ اما “شجاعت بودن”، و آری گفتن به زندگی، تایید ارزش‌هاست و ضمانت انسان تنها. کنش و پرشی ایمانی در “نامتناهی ظلمات” و “تاریکی مطلق”، بی‌هیچ ما به ازایی. چرا که ایمان بدون ما به ازاست! و به این خاطر غیر معقول و چیزی از جنس عشق! و به این معنی اینان: “عشاق” و “مومنانند” که “بار بودن” را چون یک “امانت” به تایید زندگی و انسان، بی‌فرد و منت بر دوش می‌کشند و “خانه را روشن می‌کنند”.