بعضی نویسندگان به آزادی محض قوه ی خلاقه باور دارند. به رها شدن در جهان کلمه و روایت غریزی، و تراش دادن منتقدانه ی متن را در زمان بازنویسی انجام می‎دهند. بعضی دیگر احساس و غریزه ی نوشتن مهار می کنند و از همان ابتدا با ذهنی انتقادی داستان خود را در مسیر مشخصی پیش می برند. هر دو جریان در طول تاریخ ادبیات کارکرد داشته اند و شاهکارهایی به ادبیات اضافه کرده اند. آماندا بولتر در این کتاب تشریح می کند که نویسنده در جریان خلق داستان چگونه می تواند در همان نوشت اول قوه ی خلاقه ی غریزی را با تفکر انتقادی غربالگر خود ترکیب کند و به نتیجه ی مطلوب تری برسد.