این مجموعه اولین آنتولوژی داستان های کوتاه فارسی است که مقدمه ای مفصل به همراه نقدهایی بر روی آثار را شامل می شود. در این کتاب، داستان هایی از محمدعلی جمالزاده، صادق هدایت، صادق چوبک، بزرگ علوی، جلال آل احمد، غلامحسین ساعدی، اسماعیل فصیح، بهرام صادقی، محمود دولت آبادی، احمد محمود، هوشنگ گلشیری، سیمین دانشور و ناصر تقوایی – از پیشکسوتان داستان نویسی ما – و داستان هایی از اصغر عبداللهی، محمدرضا صفدری، شهریار مندنی پور و… – از نسل جوان تر داستان نویسی ایران – آمده اند. در این کتاب، به دنبال هر داستان، نقد تکنیکی و معناشناسی آن اثر آمده و در مقدمه نیز درباره تفاوت داستان کوتاه با داستان بلند و رمان بحث شده و این که چرا داستان کوتاه در ایران با اقبال بیش تری مواجه بوده و ما هنوز به مرحله خلق رمان در معنای حرفه یی آن نرسیده ایم.